cruising dag 2

Oh wat heerlijk, mijn clutch van slangenleer weer de kast in, mijn zwarte outfit met bijpassende schoenen en juwelen eveneens. Met een zucht van verlichting kom ik om half 1 in de morgen mijn hut binnen zwalken. Nee nee… niet van de drank, van de zeegang! Althans dat vertel ik mezelf en ik blijf erbij.

Het eerste galadiner zit er op. Leuk om te zien dat vele gasten gehoor geven aan het kledingadvies/voorschrift van de cruiseline, Vanavond was de avond dat je in gala baljurken en mooie smokings ter dis kunt gaan. Uiteraard heeft niet iedereen dit in overvloede in de kast hangen, dus bij het inchecken reeds zag ik menig kledinghoes van Tip de Bruin. Vast een gehuurde smoking. “wel reinigen voordat u het terug brengt” .

Er is een duidelijk onderscheid te maken tussen de Nederlandse delegatie en de Amerikaanse. De Nederlanders doen het of goed, of helemaal niet! We hebben wat mooie toiletten mogen ontwaarden. De amerikanen daarentegen maakt het niet uit welke lichaamsbouw zij hebben. Kort, lang dik dun.. het wordt al dan niet met paslepel in het zwarte brokaat gehesen. Liefst met een slordige kilo juweel en af is het plaatje. De vrouwen dun en een chagarijnige kop, de mannen kort, dik, grijs en met uitpuilende portemonnaie. Soms denk je nog, wat leuk dat Lyceum, maar uiteraard er voorbij gewandeld blijkt het een museum.

 

Maar ik ren vooruit op de feiten. Dit was bijna de hekkensluiter van de avond. Uiteraard gaat daar nog een dag aan vooraf. Een dag die voor mij begint met een heerlijk engels ontbijt op de kamer. Wijze les geleerd. Mijn medereizigers blijken naar het eetgedeelte te zijn gegaan voor hun ontbijt. Niets zo deprimerend als rijen mensen die hun bordje ophouden voor voedsel. Al na het ontbijt wordt via de intercom aangekondigd dat we het ontbijt ook in de eetzalen kunnen gebruiken. De bekende mosterd na……

Een blik naar buiten vertelt me dat het een grijze dag is. Daar bovenop is de wind aangewakkerd tot windkracht 6 en al informerend bij mijn medereizigers is dit teveel voor een enkele maag. Die gaat opspelen. Zeker als je helemaal op het achterdek zit. Maar zelfs ik, met een ijzeren maag, wordt niet echt vrolijk van de lange golven op de noordzee terwijl het schip zich met 29 km/uur om Denemarken moet begeven. Dus na het ontbijt trek ik de dekens weer over het hoofd en vind het wel goed. Later die morgen worden we door een vrolijke en enthousiaste cruise director of je het wilt of niet, uit je bed geklets. Er is van alles te doen vandaag. Eetbare bloemen bereiden, wijn lessen (proeven kost geld, kijken niet), een workshop digitaal, waarbij je leert hoe je je foto’s tot een mooi album kunt maken. Verder kooklessen, tai chi op het dek voor de vroege vogels en natuurlijk weer een bingo met kans tot winnen van wel 10.000 dollar.

Je begrijpt, ik ben geheel geroerd door dit aanbod en besluit eerst eens polshoogte te nemen in de ziekenboeg. Die is inmiddels herstellend, dus onze eerste tocht is naar de enige plek op de boot waar men goede koffie schenkt. Al keuvelend brengen wij een uurtje door in het kraaiennest. Daarna vergapen wij ons aan de winkels. Taxfree drank mag je niet openen. (dat zou ten koste van de omzet aan boord gaan), sigaretten wel. De parfummetjes ruiken lekker maar niet bijzonder. Dan maar de leuke outfitjes die op de paspoppen en in de volgepropte rekken hangen. Enigszins voorbereid houd ik met de moed der wanhoop een t-shirt maat 2 XL voor. En wederom constateer ik dat deze een barbiepop nauwsluitend zal passen. Ik begrijp zo’n inkoper niet? Amerikanen en Nederlanders? Het dikste en grootste volk op deze aardkloot. Geen wonder dat het rustig is in de winkel. Ik heb meermalen HAL benaderd over dit gat in de markt. Zij willen het denk ik niet dichten. Dan maar de rollen goud, zilver, de nepjuwelen aanschouwen. Ook gauw uitgekeken. Tja dan rest ons dat aparte hoekje met werkelijk prachtige sieraden. Smaragden gezet in platina voor een slordige 125.000 dollar. Zelfs met de huidige wisselkoers toch ook voor mij een brug te ver.

We eindigen ons bezoek aan de winkel met 2 blikjes pinda’s ieder en voor mij hoestsnoepjes.

 

Dan maar even naar het Lido dek op de 9e etage. Jawel ons schip telt 11 etages!!! Daar vind toch wel het meeste plaats. Inclusief de vele mogelijkheden om buiten de vaste tijden nog eens flink wat voedsel op te scheppen. Koffie mogen we niet meer zelf tappen. En ook geen jus de fruit. Waarschijnlijk heeft een overijverige gast ooit die complete ketel over zich heen getrokken en je weet het.. in amerika is dat reden om je leven lang van een riante uitkering te kunnen genieten. En dat kunnen ze bij HAL niet gebruiken. Dus achter de lijn blijven staan.

 

Mia en ik wandelen langs de riant uitgerustte spa. Je kunt er je haar laten knippen, verzorgen, je voeten en handen laten bewerken, een lekkere sauna middag nemen of een intieme massage voor 2 in een afgeschermd kamertje.

Mijn haar is net geknipt terwijl ik een manicure kreeg. Mia heeft ook net alles laten verzorgen, dus in de dampen van chloor en menthol lopen we door naar het indoor zwembad. Ook daar inmiddels privé cabines die je extra kunt huren. Dat is dan wel inclusief een fles water, een bordje fruit en zelfs bubbels. Als je van Henkel trocken houdt misschien de moeite waard. Voor ons niet. En enorm jammer van al die ruimte die voor de normale sterveling nu niet meer bereikbaar is. Ik voel een nieuwe brief aan Hal al aankomen.

 

Dan maar lekker op het achterdek bij het buitenbad zitten. De zon laat zich zowaar zien en de asbakken staan op tafel. Zitten Mia, hier gaan we een cocktail drinken. We bestellen beiden een Mojito die uitstekend wordt verzorgd. Wat lekker, een drankje, uitkijken op het kopje van Jut (land) waarna het schip gaat draaien om weer zuidwaarts te varen. Veel minder zeegang is goed voor de maag. De cocktail trouwens ook.

 

En dan is de middag al ten einde. Ik wandel Mia terug naar haar hut, pik en passant mijn laptop terug van haar echtgenoot die zijn foto’s reeds heeft gedumpt of mijn harde schijf.

Lekker even een uurtje of 2 in de hut, op het balkon, bourbon met ijs en natuurlijk de pinda’s.

Ik regel nog met de maitre ‘D dat we een vaste tafel en vaste tijd krijgen om te dineren. Veel rustgevender. Nu kunnen we voortaan om 20/00 uur dineren, vaste tafel, vaste bediening.

Na het tafelen, voordat ik dus het ritueel van het begin van dit verslag aanvang, gaan we nog even langs het casino. Dat moet je vind ik gedaan hebben. Helaas om hygiënische redenen geen muntjes die met veel geklater in je gretige handen kunnen vallen, maar gewoon met je onboard creditcard spelen. Je mag er roken en drankjes worden geserveerd. Het valt me op dat in deze Mojito meer rum zit. Zou er iets achter steken. Mijn reisgenoten hebben het na 10 dollar wel gezien. Ik bikkel nog even door, maar ga helaas 60 dollar armer weg. Ik moet toch nog even aan voormalig collega Vincent vragen hoe het ook al weer zat met dat casino. Er schijnen bepaalde dagen te zijn waarop er meer wordt uitgekeerd dan andere. Pure psychologie dames en heren.

 

Neemt niet weg dat het een fijne dag is geweest, we nu vlak langs de kust van het een of ander land varen (denemarken waarschijnlijk) en we nog zeker zo’n 500 zeemijlen te gaan hebben,

Ben benieuwd wat we morgen op het programma hebben?? Ik ga in ieder geval naar een besloten cocktail party. Tja, da’s nou frequent mariner he! Het weer beloofd beterschap alhoewel we voor rusland toch beducht zijn. Wie weet lopen we vrijdag als Michael Jackson met zo’n kapje voor door de Hermitage?

 

Welterusten voor nu en tot morgen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s