cruising dag 3

Stockholm – dag 4

 

Het is woensdag 11 augustus en we gaan vandaag eindelijk een haven aandoen. Niets mis met reizen op zee, maar op enig moment wil je toch ook wel weer eens wat actie zien,.

Heel vroeg in de ochtend, op een tijd dat ik thuis pas in slaap val, komt de Zweedse loods aan boord en voor het schip ligt zo’n 4 ½ uur zeer nauwkeurig navigeren voor de boeg. Hoor ik spreek al geheel in scheepstermen. Ik wordt gewekt door mijn hut telefoon die heel discreet 1 x overgaat. Mia en Theo hebben zo hun manieren om me op te krijgen voor iets speciaals. En speciaal is onze intocht richting Stockholm. Het schip navigeert tussen wat wel 24.000 kleine eilandjes lijken door. De zon begint net op te komen, de Baltische zee is spiegelglad en het enige wat je ziet is de roze lucht, de zachte rimpeling in het water van de schroef van ons schip en de werkelijk prachtige eilandjes. Sommige bewoond, andere net groot om je auto op te parkeren. Uiteraard staan er geen auto’s op. Maar zelfs voor cynicus anonymus is dit een prachtig plaatje. Een half uur lang kijk ik ademloos toe en schiet af en toe een plaatje of filmpje. Dan bedenk ik me dat we een hele dag op toer gaan en duik weer gauw mijn brits in of is het op, trek de dekens over me heen en denk heeeeeeeerlijk, nog 3 uur slapen.

Om half 8 stipt wordt het ontbijt op bed geserveerd en maak ik me klaar voor Stockholm.

 

We hebben gekozen voor “de best of” en een bezoek aan de eerste hoofdstad van het “oude” Zweden, Sigtuna. Bijzonder goed georganiseerd verzamelen we ons bij de “main stage” waar ’s avond spetterende shows worden gegeven, maar wat ook het toer startpunt is.

We worden bestickerd met nr. 15 en dat is dan onze groep. Buiten staan reeds diverse luxe, gekoelde bussen klaar met de nummers van de groepen.

 

Wij treffen het bijzonder met onze gids. Een professor theologie uit Zweden, met ouders uit Hongarije en schoonouders uit Noorwegen. Laat het gezegd zijn, de beste gidsen zijn leraren. Ze herhalen alles een paar keer, spreken ons toe als studenten en hebben een natuurlijk overwicht waardoor onze groep bij elkaar blijft en op tijd in en uit de bus klimt.

Serieus, deze man weet zo enorm veel te vertellen over het Zweden van nu maar ook de geschiedenis dat het een feest is om naar te luisteren. Door zijn methode van herhaling hamert hij er alles bij ons in. Zo goed zelfs dat ik het nu nog weet. Denk ik…

 

Hij geeft ons wetenswaardigheden over de firma Electrolux, toen nog alleen bekend van de stofzuigers, over de firma Ikea (natuurlijk zou ik bijna zeggen) en hert feit dat nog maar weinig in Zweden zelf wordt geproduceerd. Houtwerk voor een groot deel in Rusland en kunststof, waar anders, in China. Ook de nationale trots de SAAB is inmiddels chinees, maar wordt nog wel in Zweden vervaardigd. En dit is maar een greep van de moderne geschiedenis. Wisten we wel dat in Zweden pas in 1967 aan de rechterkant werd gereden. Op 1 nacht is het gehele verkeersysteem overgegaan. Ik weet me dit nog uit de kindertijd te herinneren. Nu rijden alleen de treinen nog links, maar volgens mij is dat in veel landen.

 

De toer begint met een bustocht door het oude stadscentrum. We zien uiteraard het paleis. De Zweden zijn echte monarchisten, we krijgen te zien waar het hele huwelijksgebeuren heeft plaatsgevonden, onlangs, toen Zweden’s kroonprinses trouwde met haar fitness leraar.

Het Zweedse koningshuis heeft een wat vreemde achternaam, Bernadotte. Dit komt uit de geschiedenis, aldus onze gids. Zweden raakte Finland kwijt in 1809 aan de Russen. Ze wisten echter dat Napoleon Rusland zou gaan aanvallen. Dus maakten ze een Franse veldmaarschalk tot koning. Deze maarschalk heette Jean-Baptisite Bernadotte. De maarschalk werd officieel geadopteerd door Charles de 13e van Zweden, die helaas wel kinderen had, maar niet in het juiste bed geboren.

Dank zij deze zet, kwam Finland weer bij Zweden.
Ook werd ons een en ander duidelijk gemaakt over de “zogenaamde” neutraliteit van Zweden tijdens de 2e wereldoorlog. Dankzij de rest van Europa en USA (even in korte stappen snel uitgelegd). Zowel Europa als Duitsland had ijzer nodig voor wapens en Zweden was de hofleverancier. Dus geen enkele partij wilde ruzie met deze leverancier.

 

Maar ik dwaal af. Onze eerste stop op de toer is een bezoek aan het VASA museum. Een absolute aanrader. In 1628 werd een houten “onzinkaar”oorlogsschip gebouwd….de ontwerper/bouwer hiervan, ik meen een Nederlander, had alles voor elkaar. Echter de toenmalige koning Gustavus Adolphus vond dat er te weinig kanonnen op het schip stonden. Dus dat aantal werd bijna verdubbeld. Gevolg….. het schip heeft zich een paar uur drijvend weten te houden en zonk op de eerste reis. Ik voel een film met diCaprio aan komen.

Tot en met 1956 heeft men het schip niet kunnen vinden. Tot het op een dag met nieuwe technieken toch werd gevonden. Compleet intact. Het hout is goed bewaard gebleven. In een dok is het binnengesleept en uiteindelijk is het museum eromheen gebouwd. Dit in antwoord op onze vraag, hoe komt in vredesnaam zo’n schip in dat gebouw.

 

Daarna krijgen we nog een korte rondleiding door de oude stad. We zien de markt, het Nobel museum. Alle Nobelprijzen worden in Zweden uitgereikt, op de Nobelprijs voor de Vrede na, in het Stadshuset,

De huizen in de binnenstad zijn veelal hout. Zien er bijzonder kleurig uit. Diegene die eerder in het in het Oosten van europa zijn geweest zullen dit herkennen. Veel okergeel, bloedrood, blauw etc. We kregen diverse kerken te zien. Het geloof in Zweden is voornamelijk protestant maar voor elke taal is er weer een aparte kerk. We zagen de Noorse kerk de Finse kerk om een paar te noemen. Het Nederlandse consulaat of ambassade is eveneens leuk gehuisvest met onze driekleur wapperend naast de eurovlag. Ik ben er niet achter gekomen of de Zweden ook willen toetreden tot het euro concern.

Nu wisten we ons gehandicapt door de SEK. De Zweedse Kroon. Koers 0,10 euro voor 1 Kroon. Je kunt betalen met VISA card of euro’s maar je krijgt Kronen terug waarmee je natuurlijk weer geen klont kunt. We kochten er koffie en bier van, een paar ansichtkaarten en gaven de rest aan onze gids en chauffeur.

 

Dokter Trix zou genieten van Zweden. De alcohol is zo duur dat de Zweden regelmatig tripjes maken naar Estland om daar goedkope drank in te slaan. De drank in Zweden is alleen verkrijgbaar via overheid drankzaken. Maar zoals onze gids fluisterde, er wordt enorm veel illegaal gestookt.

 

Na nog een korte stop op een prachtig uitkijkpunt over de stad, gingen we onderweg naar SIGTUNA zo’n 40 km. Verder. Op deze manier vangen we een glimp op van het platteland van Zweden, hetgeen al snel buiten de stad aanvangt. Enorm veel groen en vele meren. Wat ook opviel was dat het er enorm schoon is. Onvoorstelbaar.

 

We zijn nipt op tijd voor onze lunch. Aan lange tafels worden we bediend door Benny van ABBA. Althans dat vinden wij. Onze tafel delen we met een Amerikaanse familie die bijzonder geanimeerd met ons praten. De 3 kinderen zijn bijzonder netjes opgevoed en bezweren ons dat ze het allemaal prachtig vinden en dat er genoeg vertier is op het schip.

Het eten is oke. Een beetje zoutig. En da’s best wel goed voor ons, want de verwachtte regen blijft uit. Sterker nog het is prachtig weer en bloedheet. Het dessert is de kroon op de lunch. Een heerlijke chocoladetaart.

 

Door haar ligging en door de historische gebouwen en ruines die er te vinden zijn is Sigtuna een populaire bestemming. In de stad zijn verder zo’n 30 runenstenen uit de 11e eeuw te vinden. Door haar typische Zweedse huisjes wordt het ook wel het Marken van Zweden genoemd. Na enkele bezienswaardigheden van het stadje met onze gids te hebben bekeken dwalen we van de groep weg. Niets zo leuk als losbreken van een groep. We maken een heerlijke wandeling door het dorpje, wat ook al weer zo schoon en proper is. Veel bankjes om lekker op te zitten, leuke authentieke winkeltjes en pannenkoekhuizen (zo lijkt het tenminste). Daarna nog een wandeling langs een enorm meer met bootjes, spelende kinderen met blonde haartjes in een zandbak in de vorm van een Vikingschip. Dit is pas Zweden.

Uiteraard bomen alom. Zweden kent een enorme hout- en papier productie. Maar voordat iemand gilt over arme boompjes. In mijn vorig (werkzame) leven heb ik zo’n papierfabriek bezocht in noord Zweden. Als er iemand aan boombescherming en herbeplanting doen zijn het de Zweden wel.

 

Inmiddels is het 15.15 geworden en Meester heeft ons op het hart gedrukt NIET later dan die tijd in de bus te zitten. Het schip zou eens zonder ons vertrekken.

 

En terwijl hij nog keuvelend de tijd vol maakt liggen om mij heen veel slapende mensen in hun stoelen. Een komisch gezicht.

Eenmaal uit de bus checken we in met onze ID kaarten en worden onze tassen gescand. Alles is oké en we bedenken dat we nu wel wat alcohol willen met een hoger percentage dan 2%

En we hebben gelukt. De cocktails zijn tijdens happy hour 2 voor de prijs van 1. Dus dat wordt dus een cocktail van de dag en een Cosmo.

 

Inmiddels is het trossen los en de Eurodam vertrekt. In colonne met nog zo’n 3 schepen, Een indrukwekkend gezicht terwijl wij relaxed in onze luie stoelen aan ons drankje nippen.

 

En ter afsluiting even een moment van reflexieve, ofwel even rustig zitten en dan nog een heerlijke maaltijd. Ik moet gewoon even zeggen dat het personeel echt een VETTE pluim verdient! Die mensen werken zich werkelijk een slag in de rondte en blijven aardig en vriendelijk. Ondanks een tafel naast ons. Wij zagen onze ober een beetje over de rooie weglopen. We hebben hem gesust en vriendelijk toegesproken. Wat blijkt???? Tot onze opperste verbazing had de tafel naast ons geklaagd!!! Want ze kregen steeds hun hoofdgerecht als laatste!!!. Ik viel zowat van mijn stoel. Wat een hufters zeg. Ze komen ook als laatste binnen, die jongens rennen zich de benen uit het lijf en waar moeten ze in hemelsnaam naar toe?? We hebben “onze” jongeman gezegd dat hij ons als laatste mag bedienen. Geeeeen probleem. Hij vond het fijn dat we meeleefden. Blijkt nu ook nog dat de halve bemanning de Ramadan in is gegaan. Shiiiiit. Je zult maar in een restaurant werken.

 

In mijn linkerooghoek zie ik op tv al weer nieuws over de volgende havens. Dat houdt in dat we Stockholm echt gehad hebben. De moeite meer dan waard.

 

Morgen Tallinn in Estonia.

 

Tot dan. De kooi roept

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s