vervolg new york 2

Ik geloof dat het gelukt is.

Oke, waar was ik. Oh ja, vandaag donderdag. Het was een dag gekenmerkt door mega plensbuien. Het gierde om het huis. Dus ik besloot eens lekker jetlag te hebben en in mijn bedje door te sudderen. Maar na enige tijd ging dat toch vervelen. Om 13.00 uur dan toch eindelijk een paar koppen koffie, meloen en jus d’orange ter ontwaking. Niet dat dat verder geresulteerd heeft in veel activiteiten. Ik heb de koffers wat omgepakt en gekeken hoe achtelijk ik ze eigenlijk ingepakt had. Nu is alles weer puikie. Vervolgens de was gedaan. Wist je dat bijna alle wasgoed in Amerika hetzelfde ruikt! Volgens mij maakt het niet uit welk wasmiddels ze gebruiken. De origine van geur blijft gelijkt. En terwijl het wasje draaide, heb ik maar een beetje de tv doorgebladerd. Toch nog wat leuke series gezien met episodes die nog niet in Nederland zijn. Lekkere onderbreking was een pizza bestelling, maar ik moet zeggen thuisbezorgd werkt even sneller en warmer dan hier. 1-0 voor Nederland. In de namiddag klaarde het ietsje op maar nu is het weer mistig. Leuk beeld wel dat je de meeste gebouwen om me heen in de wolken ziet verdwijnen. Vanaf de 65-ste etage kun je niks meer zien haha.

Gisteren was het nog prachtig weer en een gevulde dag. Vroeg opgestaan voor mijn doen. Het plan was om naar een speciale fotozaak te gaan die Mark kende. Deze zaak wordt gerund door Joodse mensen. En wel die met die leuke krullen langs hun hoofd. Wat heb ik mijn ogen uitgekeken in die electronica winkel. Per merk een balie, en bij die balie wel zeker 20 deskundigen die je alles kunnen en willen vertellen over de camera’s. En da’s alleen maar de camera afdeling. Oeps, de ” eenvoudige” camera afdeling. Er is uiteraard een nog veel grotere afdeling voor de pro’s. We zijn maar langs alle andere electronica als audio/video/tv/vcr/ipad/iphone/ipod en nog veel meer gelopen. Heb uiteindelijk een mooie nieuwe camera gescoord.

Maar ik vergeet helemaal ons ontbijt. Ik wilde graag in een echte diner ontbijten. Misschien kennen jullie ze wel van de film. Zo’n formica tafel met banken van nepleer, waar de waiter je bestelling opneemt, een glas water neerzet en de koffie blijft bijvullen. Ik koos de scrambled eggs met canadian bacon, jus en koffie. Je moet echt opletten bij zo’n bestelling, want als je denkt dat je het goed hebt doorgegeven ratelen ze nog een hele riedel op qua keuzes voor brood en bijgerechten. Rye, wheat or white toast, sausage, hash brown (nee niks te maken met het verdovende middel) enz. Het was lekker en geheel in de sfeer die ik dacht. En weet je wat……… niet van die mega porties!!!!!!!! geweldig.
Na een uur in de camera winkel bedacht ik me dat Maureen en Janet niet ver daar vandaan woonden. Natuurlijk vergiste ik me in de afstand dus uiteindelijk een taxi aangefloten en richting de 26e straat/hoek 7e avenue gereden. Niet om hun voormalige woning te zien, maar om eens lekker mijn voeten te laten verwennen in een “nailshop” die ik een paar keer heb bezocht. De Koreaanse dames waren inmiddels vertrokken, maar het heet nog steeds 775 nails en wordt nu gerund door Chinese dames. Ik heb gekozen voor de uitgebreide salon pedicure, waarbij je in pakkingen wordt gegooid, geoliede voeten krijgt, een pedicure en ook nog een 10 minuten voetmassage. En da’s geen misselijke massage. Niet zoals op het cruise ship een beetje over je voeten aaien maar echt fiks. Au au!!! Er zullen wat foto’s volgen met mijn voeten in de hete bubbelbaden. Ik heb de nagellak achterwege gelaten, want die is toch zo naar de knoppen als ik in mijn nieuwe schoenen stap. Lekkere korte laarzen van het merk THINK. Een aanrader, echter toch niet geheel geschikt voor dagmarsen in NYC. De dame die mijn voeten deed, had dus tijd over en gaf me nog even een toegift in de vorm van een rug/schouder massage. Wederom pijnlijk terwijl het plaats vond maar daarna heerlijk. Ik heb dit keer toch maar niet gekozen voor de nepnagels van voorgaande jaren. Daar ben ik nu blij om, want het typt even wat beter nu.
Terwijl ik gepampered word, vermaakt Mark zich met het compleet instellen van de nieuwe camera. Ik heb geloof ik een goede keuze gemaakt haha.. Alhoewel ik pas aan het eind van de avond aan het ding mocht komen. Maar goed, ik blij hij blij. Welke vent gaat mee terwijl een goede vriendin haar voeten laat doen. Alleen een weegschaal. haha

Na deze rustperiode kregen we toch wel weer wat trek en meer nog dorst!!!!!!!!!! Mark stelde voor naar Mc Sorley te gaan. De oudste Ale Pub in New York. Tijdens mijn allereerste bezoek ben ik daar geweest met de zonen van Pat. De taxi gepakt, geld gepind, want daar doet men niet aan creditcards. Sterker nog, daar doet men ook niet aan kiezen wat je wilt drinken. Je kunt donker of licht bier bestellen en de minimum bestelling is 2 van elk per persoon. Die zonder veel poespas door een “gemaakt nonchalant”  kijkende ober op je tafel wordt gekeild. Wij begonnen maar eens met 3 van elk per persoon. 6 Biertjes op je tafel staat wel stoer. Ik wilde eigenlijk een ander soort bier bestellen, maar dat zat er niet in. Donker of licht. That’s it! Bier op een lege maag……… geen goede combinatie, dus we bestelden de snack van de kroeg. Je ontvangt een verpakking gezoute toastjes en een bord met plakken kaas en gigantische ringen ui. Wat kan ik jullie zeggen. Het smaakte HEERLIJK!!!! En na de eerste ronde bier, ook van onze naaste buren, komen de tongen los en hebben we leuk geouweh’t. Het is een van de weinige kroegen die je doet denken aan onze nederlandse bruine kroegen. Oosterling lijkt er bijzonder op. Lekker met zaagsel op de vloer, een oude houtkachel in het midden en houten tafeltjes volgekrast door bezoekers. Voor de toekomstige bezoeker, deze kroeg kun je vinden op de hoek van 3rd. avenue/7th street.

Inmiddels hadden we besloten te gaan eten bij Fiorello. Een restaurant waar John en Diane me naar toe hebben gesleept tijdens eerdere bezoeken en waar ik ook met pap ben geweest toen we hier waren voor zijn 75e verjaardag. Het ligt tegenover de Metropolitan Opera. Broadway tussen 62 en 63e straat. We namen een taxi en gingen langs Inga’s werk om haar ook op te halen. Kwamen aan rond 18.30 uur. Ondanks alle waarschuwingen dat dat de drukste tijd was, het was niet anders. Ik wilde niet aan een tafeltje zitten, hetgeen we de volgende keer wel doen, maar aan de bar. Het was afgeladen vol. Maar de ober Clever zag ons en ik vroeg naar de plek waar John en Diane altijd zaten. Een beetje namedropping helpt altijd… onmiddellijk werden we voorzien van een heerlijk glas prosecco en Clever zou goed voor ons zorgen. Hij had plek binnen een minuut. We hebben een heerlijke avond gehad en vreselijk gelachen met de andere gasten. Meeste mensen komen daar eten voordat ze naar de opera gaan. Naast ons een oude dame met haar dochter die zo’n enorm groot desert kregen dat ze het met ons wilden delen. Terwijl wij net het voorgerecht op hadden. Het zag er zo goed uit dat we maar even de volgorde van eten veranderden. Tegen 20.00 uur was de bar driekwart leeg. Maar pas op, tegen elven stroomt het weer vol. We hebben de antipasta gekozen die voor je neus staat uitgestald. Heerlijk. En daarna had ik tonijn, Mark een steak en Inga pikte van ons beide. Ter afsluiting een cappucino en CHEESECAKE!!! Nog zo’n gerecht dat je alleen hier goed krijgt. De wijn was heerlijk en de limoncello was natuurlijk van het huis, alsook de extra karaf wijn. De uiteindelijke rekening liet ons verstomd staan. In de goede zin. Dus de tip hebben we maar wat opgehoogd.

Na dat heerlijke voedsel zijn we nog even naar de MET gelopen, wat foto’s genomen en de aanplakbiljetten van de RING van Wagner bekeken. Taxi terug naar huis en heerlijk uitbuiken. Ik heb nog even lekker op de bank gelegen al kijkend naar een 4 uur durende serie over de captains van star trek. Tja, wat kan ik zeggen, ik blijf het toch leuk vinden.

Morgen gaan we het volgende doen. Hopen we…. verlengsnoer kopen (hoe triviaal), naar het postkantoor om het skateboard van Rik op te sturen, Dim Sum eten en naar het zuidelijkste puntje van Manhattan (Battery Park) en misschien wel even een ritje op de Staten Island Ferry. Oh ja en ook even controleren of de auto voor me klaar staat.

Zaterdag gaat vast leuk worden in Trenton. Ik belde Carol gisteren en die heeft het gehele English department uitgenodigd voor een feessie voor me. En of ik van champagne hou………… duh!!!

Ik ga afsluiten. Veel liefs uit Amerika van Denise

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s