weekend

Ik heb net gezien dat als je de google toolbar gebruikt, mijn hersenspinsels fantastisch worden vertaald in het engels. Ik ga dat onmiddellijk onder de aandacht van mijn engels sprekende vrienden brengen, zodat zij ook enigzins op de hoogte blijven.

Over een paar minuten ga ik van al mijn blogs een knap (hoop ik) artikel maken voor het emagazine van Nancy. Ik hoop dat ze ook de nodige foto’s plaatst, want ik ben er nog niet achter hoe ik via dit blog medium foto’s kan uploaden.

Zaterdag werd een rustige dag. Ik had de koffers ingepakt, de laatste wasjes gedraaid en alles wat electronica was en I-pad/pod/phone was opgeladen tot de volle 100 procent. Het was zelfs tijd om TomTom uit de tas te halen en voor te bereiden. Want dit was de dag dat ik NYC ging verlaten en de trip zuidwaarts zou starten,
Ik ben geen vroege vogel en Inga kon ook wel een dagje uitslapen gebruiken na een werk van hard werken, dus we ontmoetten elkaar rond 11.30 uur rond het keuken gedeelte met thee en koffie. Even wakker worden en dingen voorbereiden. Mark moest de koffer nog inpakken maar was gelukkig snel klaar. Voor ontbijt gingen we naar de begane grond waar een of ander fancy restaurantje probeert de mensen binnen te krijgen, maar belangrijker nog, binnen te houden. Ik voorspel dat het ze niet gaat lukken. Ik kreeg al kriebels en een ondernemingsplan begon vorm aan te nemen in mijn hoofd. Desalniettemin, we genoten van een prima koffie en een matig ontbijt met lauw roerei en dat van Inga had zelfs een stuk verpakkingsplastic verborgen. Foei. Geen blijvertje zoals ik zei.
Kort daarna namen we de taxi richting de autoverhuur. En binnen een kwartier kwamen ze aan met de DODGE Minicaravan. Niet veel afwijkend van mijn eigen auto. 7 persoons, alles erop en eraan, alleen wat minder elegant. De TomTom geinstalleerd en terug naar huis om de koffers in te laden. Innig afscheid van Inga genomen die lekker ging genieten van haar vrije weekend en weg waren we. Door de Lincoln Tunnel richting de New Jersey Turnpike. Een tolweg die vrij eentonig maar snel richting Trenton gaat. Het is best lekker dit gedeelte nog een chauffeur te hebben. Zo kon ik lekker rustig rondkijken.
De tocht duurde veel minder lang ofwel korter dan ik had gedacht. Onderweg even Carol gebeld dat we in aantocht waren. Uiteindelijk daar waren de bekende landmarks van Trenton. Voor diegene die niet weten wat die stad inhoudt….. verdiep je er ook maar niet in. Het is de hoofdstad van deze staat, geroemd voor de staalindustrie, porcelein (toiletpotten), tomaten en mais. Ik zou dit gebied nooit hebben gekend ware het niet voor Pat en George, vrienden via Nel, die ik de afgelopen 30 jaar bijna elk jaar heb bezocht. Onnodig dus te vermelden dat hier vele herinneringen liggen. We namen de juiste afslag en reden langs het oude huis van P&G. Daar aangekomen, moest ik toch een paar foto’s maken en terwijl ik aan het knippen was, deden de huidige bewoners de deur open, verbaasd over het feit dat iemand hun huis stond te fotograferen. Ik heb mezelf voorgesteld en uitgelegd waarom en al snel werden we binnen uitgenodigd om een kijkje te nemen in het huis en te zien hoe het er nu uitziet. Heel anders, en toch zo vertrouwd. Uityeindelijk reden we naar een mij bekend winkelcentrum om wat “vertrouwde” bourbon te kopen die volgens mij nergens anders wordt verkocht, een cadeautje voor Carol. Carol is een goede vriendin van Pat en zij had een compleet feest voor me georganiseerd. Heel lief. Ze had leuke kaarten gekocht om mensen uit te nodigen voor het feestje, lekker eten en champagne gekocht voor die avond. Het was een geweldige ervaring te zien, hoeveel mensen gehoor hadden gegeven aan de uitnodiging. Sommigen kende ik van hier, sommigen kende ik van de vele reizen die Pat en haar collega’s naar europa hadden gemaakt. En als klapstuk was zelfs Jim Dailey uit zijn winterslaap gekomen. Hij was al langere tijd uit beeld bij de meeste van de gasten, dus een aangename verrassing. Hm, wat kan ik zeggen… ik zet mensen in beweging haha… Nee dat zou te veel eer zijn. Het was goed om hem na al die jaren weer eens te zien en we hebben uitgebreid met iedereen bijgepraat. Mijn Ipad met veel foto’s was zeer in trek. Het is zo jammer dat Pat niet meer leeft. Zij was toch echt wel de sociale lijm die iedereen bij elkaar had weten te houden en nu zij er niet meer is, is die cohesie een beetje weg. Het was voor het eerst dat er weer eens een ouderwetse party was. Carol was een fantastische gastvrouw en ik geloof oprecht dat ze zeer blij was met ons bezoek en al de visite. Net als vroeguh…….

Na een latertje zijn we vandaag op tijd opgestaan. Niet moelijk als je bedenkt dat de klok vanacht een uur terug is gezet. Nu hebben we weer een normaal 6 uur tijdverschil met Nederland.
Carol had kaarten voor een piano recital in het museum in een park vlakbij van een vrij beroemde pianist die Chopin voor ons ging spelen. Leuk voor Mark dachten we daar Chopin van Poolse origine is. Jammer alleen dat ‘ ie niet zo’n fan is..haha.. maar het was een geweldige recital. Kleine groep mensen maar met de juiste toewijding. Helaas hebben we het tweede deel niet gehoord, want er stond meer op het programma. We (lees ik) wilde naar de sculptuurtuin in Hamilton niet ver van hier. Een geweldige verzameling van de meeste mooie, bizarre, aparte sculpturen. Het is eigendom van een zoon van de Johnson familie van de Johnson & Johnson… je weet wel, watten, pharmacie, floss draad enzo.
Aangezien we een beetje trek hadden, hebben we eerst lekker gegeten in Rats. Een van de restaurants bij het park. Carol was in de veronderstelling dat we vanuit het restaurant, gratis de beeldentuin in konden. Dat was nl. tot voor kort nog zo. Helaas, we moesten nog steeds betalen en het was inmiddels 17.00 uur en begon aardig te schemeren., Toch moesten we het volle pond betalen. Foei! Zo goed en zo kwaad hebben we toch enorm genoten van de beelden en sculpturen die in schemer eigenlijk wel een heel aparte uitstraling hebben. Ik heb de nodige foto’s op de gok in het donker genomen. Eenmaal thuis blijken die prima gelukt.
Als afsluiter van ons bezoek aan Trenton zijn we gaan dineren in de Yardley Inn. Alweer zo’n plek met goede herinneringen. Mark de schat was de chauffeur dus die was lief aan de cola, zodat wij ons gewoon konden laten vollopen. Hebben we niet gedaan hoor. Slechts 3 Long Island Icetea. (als je wilt weten wat dat is, moet je het maar googlen haha).
En nu zitten we lekker allemaal relaxed. Alex de terrier/poedel/vuilnisbak is blij dat we er zijn. Hij racet heen en weer met zijn speeltjes en is gelukkig dat er mensen over de vloer zijn. De open haard knettert lekker weg, Carol keutelt rond, Mark zit met de Ipad bij de open haard, en ik zit in de antieke keuken aan de tafel weg te hameren op de pc van Carol. De Ipad is leuk en goed, maar dit is toch handiger vanaf een PC.
Morgen gaan we naar het zuiden. Patrick, Pat’s zoon, heeft me gemailed met de vraag wanneer we nou komen. We dachten eerst dinsdag, maar Carol moet morgen les geven, en laten we wel zijn, Trenton bezoek je voor de mensen, niet voor de bezienswaardigheden, dus we vertrekken morgen. Het wordt een 6 uur durende trip. We gaan niet via de I-95 waarbij I staat voor Interstate. De route gaat over een schiereiland, waardoor we Philladelphia links laten liggen.  We denken dat dit een mooie en rustige route is langs de kust.
Groetjes allemaal. Tot nog toe heb ik een fantastische tijd hier!!!

Meer over een dag of zo. Moet nu werken aan het artikel voor Nancy haar emagazine….

kussen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op weekend

  1. Nancy zegt:

    Nou je staat er morgen in hoor, het hele NYC verhaal met foto’s! 🙂 Dat je het naar je zin hebt is wel duidelijk hoor dah’lin hahaha

  2. Yvonne Lucienne Böhne zegt:

    Echt leuk om te lezen wat je mee maakt Denise, neem elke dag even een kijkje of je alweer geschreven hebt 🙂 Je schrijft ook zo beeldend, net alsof ik naast je loop (I wish hihihi) Heel veel plezier nog en een dikke kus Von.

    • deniseida zegt:

      Hoi Yvonne, leuk dat je me volgt. En ik bloos helemaal van je positieve commentaar. Ik heb het ook zo naar mijn zin.
      Dat maakt het een stuk makkelijker om te schrijven. En ’s avonds heb ik altijd inspiratie na een borrel of 2 haha….
      kus terug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s