Saaaaaaai

Hoi mensen daar is ze weer. Werd vanmorgen wakker, keek uit het raam en dacht… Ik wil hier nog een dagje pitten. Lekker bed, leuke stad. Dus met de receptie gebeld. Helaas peanutbutter. Alles was volgeboekt, dus ik moest wel wel op weg. Het fijne aan hotels in usa is dat je er niet om 10.00 uur uit hoeft. 12.00 was vroeg genoeg, dus ik kon even wakker worden. Eenmaal beneden werd mijn auto opgehaald en kon ik op weg, nadat ik een grote beker koffie mee had gekregen van mijn meest favoriete personeelslid in dit snob hotel. We hadden de avond ervoor nog even flink gelachen over de stijve bediening hier. Het eten was trouwens ook niet al te lekker. Om over de bediening maar te zwijgen. Afijn op weg. Eerst even de tank vol gooien en wachten tot shaun een signaal doorkreeg. Ook de stad uit was een makkie en al gauw zat ik weer op de I-10 richting west. Wat kan ik anders zeggen dan dat de toch mega saai was. Vlak land, eindeloze snelweg en niks spectaculairs. Echt een streek om te vermijden, tenzij je gek bent op lange bruggen die hier bijna een onafgebroken rijbaan vormen over de swamps en bayous. Alleen de gokker kunnen hier hun hart ophalen. Casino’s te over. En al klinken de namen exotisch zoals baton rouge, er was echt geen fluit aan. Ik mis de mooie herfstkleuren en gebergtes. Als je om 11.00 uur vertrekt dan bereik je een grote stad als Houston rond de spits. Dat merk je alleen al aan het feit dat de 2-baans weg ineens 12-baans wordt (en dat is geen typefout). Noot zat dus na 7 uur sturen midden in de spits van Houston! Niet alleen de oksels klotsten dit keer. Handen en voeten deden mee. Hoebedoelu saai. Dit was weer het andere uiterstd. Neem daarbij nog schemerdonker en vette regen. Ik had alle spanning die je kon denken. Ipad aan de kabel gelegd en dankzij wat rustige en vertrouwde mueziek was ik er na een uur door. Ik zal nooit meer op onze wegen, files en borden mopperen. In amerika krijg je een oveervloed aan informatie op de weg. Alle straatnaam borden hebben dezelfde kleur als de routeborden. Erg verwarrend. Daarbij kondigrn we elke exit 5 x aan en krijg je te maken met tolwegen waar ik waarschijnlijk niet op mocht. En tussen al die borden door probeer je erachtee te komen of je nog op de I-10 zit. Uiteindelijk werd het verkeer minder en kon ik opgelucht de reis voortzetten richting Austin, Texas. Ik heb nog geen cowboy gezien, behalve op de weg. Geen hond doet aan max. Snelheid en de trucks denderen je in volle vaart voorbij. Toch werkt het op de een of andere manier. Die middag had ik bij een McDonalds gegeten (smerig, nooit meer) en via ipad een hotel geboekt net voor Austin. Hyatt pine resort. Wat zou ik zijn zonder ipad en shaun haha. De spanning ging echter nog verder oplopen. Op enig moment van de Interstate af op een “normale” highway. Pikdonker, niks te zien, geen bewoning, een enkele auto en dan was er mist……. Dikke mist. Komt vast van de Colorado rivier, die ik zeker 3 x ben overgestoken. Om 19.30 uur begon ik in de buurt te komen…dacht ik. Schoot finaal langs mijn afslag en Shaun, die schat gaf me allerlei alternatieve routes. Een daarvan leidde tot de dienst ingang van dit resort. Welke uiteraard gesloten was. Vele bochten, draaingen verder, vond ik de ingang. Maar toen was ik er nog niet. Slecht aangegeven voor zo’n prachtige plek, alleen waarschuwingen voor overdtekende paarden en golfkarretjes. Met een diepe zucht kwam ik uiteindelijk aan bij de entree. Hartelijk welkom, auto werd geparkeer en bagage naar mijn kamer gebracht. En wat een kamer!!! Het duurt ff maar dan heb je wel wat. Heb net even wat gegeten in de bar, maar die was zo rumoerig. Vreselijk. En de amerikanen staan toch al niet bekend voor hun zoetgevooisde stemmen. Nu ga ik me lekker installeren, bedenkend of ik hier een dagje langer blijf. Maar dan ga ik zeker Roswell missen. Ik moet nog 2300 mijl tot san diego en dat is rechtstreeks. Deel door 5, vermenigvuldig met 8 dan weet je hoeveel kilometers nog.
Nu echt the sack hitten. Tot de volgende keer.
Hugs Denise

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Saaaaaaai

  1. Nel zegt:

    Pfff Denise, gelukkig ben je veilig in Austin, met behulp van je lieve Shaun. Schrok me te pletter toen ik las hoeveel miles je nog moet gaan draaien, hoor thuis wel hoeveel miles je in total hebt gemaakt ! Doe toch maar Roswell, wilde je toch ? Blijf je volgen lieve schat, voorzichtig en tot horens. XX nel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s