part 2 2011 cruise

12 april dinsdag…Napels

Waar was ik gebleven…. Oh. Ja… ik ging uit eten in een grieks restaurant. Een heel prettig restaurant mag ik wel zeggen. Aan de haven dus leuk uitzicht over de vele luxe jachten die daar lagen afgemeerd.
Als voorgerecht een heerlijke feta kaas in bladerdeeg met erover sesamzaadjes gesprenkeld en op een leuke tekening van honing… Om je vingers bij af te likken. Gloeiend heet, dat wel.,. dus gauw geblust met de locale witte wijn die alleen per glas of per fles te koop was. De fles was me iets te gortig zo op de eerste dag, dus ik heb slechts 1 glas genomen. En natuurlijk helemaal vergeten te noemen… zodra je gaat zitten staat er brood, olijven, heerlijke olijfolie en een andere mmmm. Dip op tafel. Met een groot glas water. Dat zouden ze in Nederland toch ook eens moeten beginnen.
Het hoofdgerecht was iets minder spectaculair, wat wil je ook met een griekse hamburger. Deze is dan niet overgoten met mayo en ketchup maar met tzatziki… de knoflook, yoghurt, komkommer lekkernij uit het land.

Een taxi werd gebeld om weer terug naar het hotel te gaan. 5 Euro… wie doet je wat.
Eenmaal daar aangekomen heb ik nog even naar het zeer nare nieuws uit Nederland gekeken via uitzending gemist. Daarna toch in een heel diepe slaap gevallen. Fantastische matras!!
De volgende dag kon ik rustig uitslapen. Je mist dan wel ontbijt, maar och ik wist dat eenmaal aan boord en genoeg te nuttigen valt. Dus om 12.00 stond ik klaar voor de 3 minuten rit naar de terminal.
Hoe anders deze reis, waar ik een van de weinigen ben die aan boord kom, als de anderen. Geen rijen wachtenden, gewoon koffer afgeven, door de security en aan boord. En daar werd dan ook de sleutel geregeld met je foto. Het is als thuiskomen. En ik heb dit inmiddels al zoveel rondom me gehoord. Zeker de meerderheid hier aan boord, die al bijna 100 dagen meevaren. Al de mensen die ik reeds geïnterviewd heb, zeggen dat het omgevlogen is. Dat beloofd goeds voor mijn toekomst. 
Mijn hut is zoals alle hutten op deze cruiseline. Prima. De bank is dit keer niet van stof maar van leer ?? of het heeft er vlak naast gelegen. Ook heb ik al de diverse enorm leuke snuisterijen ontvangen. Wellicht omdat dit onderdeel is van de wereldreis. Een mooi gebonden journaal waarin ik de reizen kan opschrijven (haha). Een leuk fleece sets bestaande uit muts, shawl en leuke handschoenen. Een “blijf gezond”map, met daarin van alles van naaigerei tot peper en zout. Echt grappig. Mis alleen de condooms nog… haha…
Al ras was de koffer uitgepakt en alles opgehangen. Ik zie dat ik veel zwart heb meegenomen maar misschien ook wel te veel warme kleding. Want verrassing… het weer is tot nu toe fantastisch mooi. Dan gaat de witte was maar wat vaker naar de wasserette.

Ik weet dat menigeen denkt, ach gossie, ze reist alleen. Zal dat wel leuk zijn? JA DAT IS LEUK en ja ik weet dat ik niet de hele tocht alleen zal zijn, maar deze eerste week is vast ook een goeie aan het worden. Misschien denk je dat de mensen die elkaar al zo lang zien, klieken hebben gevormd? Niks is minder waar. Tuurlijk kennen ze elkaar goed, maar als er vers bloed aan boord komt, worden ze allemaal enthousiast… En voor dat ik het wist… was ik al door zoveel mensen geadopteerd! Ik kan niet eens rustig een boek lezen in de bar (want daar mag je roken) ik wordt onmiddellijk uitgenodigd om bij de groepjes te komen zitten. Ik vind dat toch wel klasse!! De eerste avond dus, heb ik gelijk naam gemaakt. Nou ben ik ook slecht over het hoofd te zien, dus dat scheelt. Maar Hello Denise…. Hoor ik veel. Ik heb meteen ook de goeie mensen leren kennen. Waar je mee kunt lachen en plezier maken en ook wel eens serieus mee kunt zijn. Laat ik zo zeggen.. de 1e avond was TOGA feest. Weet ik veel?? Maar ik zie tot mijn verbazing dat ik diverse foto’s op MIJN toestel heb die iemand van me genomen heeft met op mijn hoofd een lauwerenkrans. Het was denk ik onderdeel van de Griekse avond? Al snel leerde ik wie op welke barkruk zit… haha… ik zat dus op iemands kruk. Jammer dan. De namen kan ik niet allemaal onthouden… gezichten des te beter. We eindigden de avond rond 03.00 uur nadat onze favoriete barman, die op dit moment verkering heeft met een Australische dame, die werkelijk mijn zuster kon zijn, ons voorzag van allerlei leuk uitziende, maar oh zo gevaarlijke kleine glaasjes drank. Het schip was daarbij dus door mij ingewijd.
Verder heb ik die middag nog een leuk duet gezongen met de dame van de pianobar. Ik werd naar binnen geroepen en ben maar eens gaan luisteren. Ik kijk nu toch wat anders tegen de entertainers aan  Haar man is bassist hier op de boot en zij vermaakt ons met muziek. En doet dat heel goed. Ik heb uiteraard een verzoekje ingediend en al gauw zongen we meerstemmig. Maar de “open microphone” avond laat ik toch voorbij gaan.

De volgende dag, maandag, was een dag op zee. Ik had van tevoren de hutstewards al op de hoogte gesteld van mijn late opstaan. Dus aub niet voor 10.00 uur op mijn deur kloppen. Keurig, het geschiedde aldus. Een klein beetje katterig toch wel, dus ik heb het schip op mijn gemak verkent. Daar ben je snel klaar mee. In de winkel zonnebrandolie gekocht, een boek, want de Ipad leest niet fijn in de zon. Wat snackjes voor in de hut. En dan maar aan het zwembad liggen in de zon. Goed voor de huid!! Helaas verschijnen er nu 2 puisten op mijn wang. Ugh… Nog een klein drankje gedronken met de bekenden en toen aan de dis. Gisteren kreeg ik een tafel toegewezen op mijn verzoek. Ik wil altijd de late zitting en niet met een groep van 7 man. Nu heb ik mijn eigen 4-persoonstafel voor de rest van de reis met leuke mensen aan de tafel naast mij. Zo kunnen straks mijn jongens bij mij aan tafel. (Ze is wel slim). Gisteravond dus was formal night. En ik had daar totaal geen zin in. Dus niks opdoffen gewoon lekker in de hut het eten besteld, een beetje tv gekeken en boink in slaap gegleden.

Dat moest ook wel, van vanmorgen zijn we in Napoli aangekomen. Napels zien en dan sterven…. Nou ik nog even niet. Ik moest me om…hou je vast …. 08.10 al melden voor mijn toer naar Pompeii. En gelukkig maar zo vroeg want de zon brandde al goed en door de ruines dwalen is niet iets wat je moet doen op het heetst van de dag.
Onze gids Guido en de chauffeur Giovanni hebben ons goed verzorgd. Voor het overwegend Amerikaanse publiek was Guido wat lastig te volgen, maar ik vond ‘m geweldig. Wist enorm veel te vertellen over de uitbarsting van de Vesuvius en de gevolgen voor de stad Pompeii met haar 20.000 inwoners. Na alle oudheidkundigheden aanschouwt te hebben, en de afgietsels van de mensen die zo’n 2000 jaar geleden overvallen werden door de uitbarsting, konden we nog zien hoe sandalen en limoncello werd gemaakt. Uiteraard… je snapt het al.. ik heb een paar sandalen EN een fles limoncello gekocht.
Rond 12.30 weer aan boord en even een lekker broodje gezond gescoord met witte wijn en ijs. Vervolgens een genoeglijke middag geklets met Casey die ingehaald werd op dit schip als de verloren zoon. Deze meneer heeft meerdere keren meegevaren. Plezierig mens die veel te vertellen heeft. Daarna nog even een uurtje in de zon gelegen en nu zit ik in de hut te typen.
Morgen zijn we nog een dag in Napels.. dan moet ik nog vroeger op…. Voor de toer langs de kust van Amalfi en een bezoek aan Sorrento… (wat trouwens Sirene betekent… je weet wel die mooie zangeressen).

Ik ga nog even verder lezen in mijn spannende boek in het zonnetje.

Tot de volgende keer
Ciao en arriverderci
D

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op part 2 2011 cruise

  1. Nancy zegt:

    Scoor je een mooie olijfolie voor deze kookgek? 🙂 naaaaaa daar heb je geen tijd voor natuurlijk 🙂 Have Fun!!! Xxx

  2. Simone zegt:

    Zowaar….Simone heeft de site ook weer gevonden met wat googlen in oude emails…….gezellig weer om met je mee te varen en reizen in gedachten…….het blijft leuk, je schrijfstijl, ook al heb ik dat zeker al 10 x tegen je gezegd. Poes en ik maken het ook erg goed hier, elke avond lekker tv kijken samen, snachts komt ie me zeker 5 x bezoeken maar dat is alleen maar erg schattig en smorgens knuffelen we elkaar dan weer als Simone weer aan de slag moet….om dan vervolgens aan het einde van de dag weer “samen te eten”. Voor jou nog 4 nachtjes slapen…….begint t al een beetje te kriebelen ? Keep enjoying your trip buuf!

    Simone

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s